ความเดิมตอนที่แล้ว...
มีใครอยู่มั้ย?
Synced and corrected by BLuk Translated By `ThirTeen www.addic7ed.com
ใครก็ตามที่อยู่ในนี้...
ออกมาซะไม่งั้นฉันจะฆ่าแกเอง
มีโอกาสแค่ครั้งเดียว
ก็ได้
ฉันอยากอยู่คนเดียว
แกควรจะปล่อยให้ฉันอยู่คนเดียว
ทำไมเธอถึงมาอยู่ที่นี่?
นี่เธอ...นี่เธอตามฉันมางั้นเหรอ?
เธอ...เธออยู่ที่นี่ไม่ได้
อยู่ไม่ได้นะ
เปิดสิวะ! เปิด!
ทำไมเธอถึงลากฉันกลับมาข้างใน?
ทำแบบนั้นทำไม?
รู้นะว่าอยู่ในนั้นนะ!
ทำไมถึงไม่พูดอะไรบ้าง?
ก็ได้ ถ้าเธอไม่พูดงั้นก็ฟังละกัน
แม่ฉันตายเพื่อให้ฉันรอด
เพื่อให้ Nick รอด เพื่อให้ทุกๆคนรอด
แต่เพราะเธอเอา Mel กับ Ennis มาในที่อยู่ของเรา
เพราะเธอหลอกเรา
แล้วก็ยิงพี่ชายฉัน
ฉันนั่งดูเขาเลือดออกตาย
และฉันไม่...
ฉันทำอะไรไม่ได้เลยนอกจากนั่งดูเขาตาย...
นั่งดูเขากำลังจะตาย
เขาไม่ได้ตายไวเลย
เขารู้ตัวและเจ็บปวด
เขารู้ว่าเธอเป็นคนยิง
เขารู้ตัวว่าคนที่ตัวเองพยายามช่วยเหลือ
กลับฆ่าเขาเองซะงั้น
และเขาอาจจะคิดว่า
ชีวิตตัวเองไม่มีค่าเอาซะเลย
ฉันเตะเธอออกจากบ้านนี้ไม่ได้
แต่ถ้าเธออยู่ในบ้านหลังเดียวกับฉัน
งั้นฉันคงต้องฆ่าเธอ
ไม่รู้ว่าอยากจะฆ่ารึเปล่านะ
แค่รู้ว่าฉันคงจะต้องทำ
ฉันพยายามที่จะเป็นแบบแม่
พยายามที่จะเชื่อเหมือนที่แม่เชื่อ
ทำในสิ่งที่แม่ทำ
เพราะว่านั่นคือทั้งหมดที่ฉันมีเหลือเกี่ยวกับแม่
เป็นเพียงสิ่งเดียวที่จะคิดถึงแม่ได้
และถ้าฉันฆ่...ถ้าฉันฆ่าเธอ...
ฉันจะไม่ยอมให้เธอพรากสิ่ง เดียวที่เกี่ยวกับแม่ฉันไปอีกครั้ง
เธอาจเป็นแค่เด็กนะ Charlie
แต่เธอรู้ตัวดีว่าทำอะไรลงไป
และมันทำให้เธอเป็นเหมือนเศษขยะ
ทำให้เธอเป็นพวกไร้ค่า
แย่กว่าไอ้พวกเดินกะเผลกอยู่ข้างนอก
ที่คอยฉีกเนื้อคนกินซะอีก
ฉันหวังว่าเธอจะมีชีวิตอยู่จนแก่
จะได้รับรู้ความรู้สึกที่ตัวเองได้ทำลงไป
ทำอะไรลงไป ตัวตนเธอเป็นไง
และเธอมันพวกที่...
เสแสร้งเก่ง
ทำไมถึงเอาผ้าไปคลุมพวกมัน?
ทำไมไม่พูดอะไรบ้างเลยวะ?
รู้จักพวกเขางั้นเหรอ?
ฉันมีเหตุผลที่ลากพวกเขาออกไป
ลงมาข้างล่างสิ
ใส่เสื้อโค้ดมาด้วย
จับไว้นิ่งๆ
ดี
อีกอัน
เราทำเสียงดังไป
เข้ามาข้างใน
ไว้ค่อยลองใหม่ทีหลัง
ตอนที่พายุเริ่มซา
และพวกที่ผีดิบเดินออกไป
เอาเสื้อโค้ดมาสิ
ฉันพยายามทำดีอยู่นะ
พอจุดไฟติดฉันก็สามารถทำเสื้อให้แห้งได้
เอาเสื้อโค้ดมาสิ
จากนั้นก็ค่อยขึ้นไปข้างบน
เอาเสื้อโค้ดมา
บอกให้เอาเสื้อโค้ดมา!
นี่ใช่ปืนเดียวกับที่เธอ...
ฉันบอกเธอแล้ว เธออยู่ที่นี่ไม่ได้
ฉันบอกเธอแล้ว ฉันไม่อยากอยู่ใกล้ๆเธอ
เธอมาฆ่าฉันงั้นเหรอ?
ใช่มั้ย?
ฆ่าฉันก่อนที่ฉันจะฆ่าเธอใช่มั้ย?
โอ้ นี้แกคิดว่าฉันจะเชื่องั้นเหรอวะ?
ออกไปให้พ้น ไป
หนูขอโทษ
หนูกำลังพยายาม
Charlie!
ไม่ได้เอามายิงฉันใช่มั้ย?
เอาไว้ยิงตัวเองละสิ
ทุกคนบอกกับฉันถึงเหตุผล ที่จะต้องก้าวเดินต่อไป
แต่ฉันคิดว่าเราทั้งคู่ต่างรู้ดีว่า มันไม่ใช่แบบนั้นเลย
มันไม่มีเหตุผลดีๆสักข้อ
ถึงแม้ฉันคิดว่าไอเดียที่เธอคิดไว้อาจจะดี
แต่ก็ไม่ได้หมายความว่า ฉันจะให้เธอทำหรอกนะ
ทำไมคุณถึงช่วงฉันไว้?
เป็นเพราะคุณต้องการให้ฉัน อยู่กับมันใช่มั้ย?
สิ่งที่ฉันทำลงไป
ไม่รู้สิ
แต่ ก็ใช่เธอจะต้องอยู่กับมัน
เธอไม่มีทางที่จะหลุดจากบาปนั้นง่ายๆ
เธอคิดว่าฉันจะพูดอะไรงั้นเหรอ?
แบบ ฉันช่วยเธอไปก็เพราะฉัน "เห็นบางอย่างในตัวเธอ" งั้นเรอะ?
หรือเพราะฉันให้อภัยในเรื่องที่เธอ ทำกับครอบฉันงั้นเหรอ?
ฉันไม่พูดอะไรแบบนั้นหรอก มันไม่จริงเลย
ฉัยช่วยเธอไม่ได้หรอกนะ
สรุปก็คือไม่ว่าเธอจะรอคำพูดอะไรจากฉัน เธอไม่มีทางได้มันไปหรอก
ไม่ได้จากฉันแน่ๆ
เธอจะต้องอยู่กับเรื่องที่ทำเอาไว้
เหมือนกับที่ฉันเป็นอยู่
ต่อให้เรื่องทั้งหมดเกิดขึ้นตอนที่เธอเป็น ผีดิบเหมือนพวกที่อยู่ตรงระเบียงก็ตาม
คุณคิดว่าพายุจะไปเมื่อไหร่?
จะไปรู้ได้ไง
ฉันมาจากแคลิฟอร์เนีย
ลุกขึ้น เราต้องหาไรกินแล้ว
คุณอยู่ใกล้ทะเลรึเปล่า?
หืม?
เปล่า
ไหนคุณบอกว่าคุณมาจากแคลิฟอร์เนียไง
มันเป็นเมืองใหญ่
ฉันก็อยู่....ไม่ไกลมากหรอก
มันเป็นยังไงเหรอ?
มันจะเป็นสำคัญอะไรละ Charlie?
ก็ไม่หรอก
เธอไม่เคยไปละสิใช่มั้ย?
ที่แคลิฟอร์เนียนะเหรอ?
ที่ทะเล
ฉันควรจะไปอยูที่กัลเวสตัน
กับพ่อและแม่แล้ว
เราวางแผนไว้หมดแล้ว
จริงๆก็พวกเขาต่างหากที่วาง
เราจะอยู่ที่ทะเลในตอนกลางวัน
ไปเดินเล่นริมทะเลกันในตอนกลางคืน
บางทีอาจไปแวะเล่นโรลเลอร์โคสเตอร์ กันที่สุดทางเดินของเพียร์
แต่จากนั้นทุกๆอย่างก็กลับตาลปัด
และ...
พวกเราทุกคนก็พลาดเรื่องพวกนั้นกันหมด Charlie
บางครั้ง ตอนที่ฉันกำลังอ่านหนังสือ
ก็ชอบที่จะหลับตาลง
และพยายามที่จะจินตนาการว่าฉัน เห็นอะไรในเรื่องที่อ่าน
แต่ฉันก็หาหนังสือที่เกี่ยวกับกัลเวสตันไม่เจอเลย
ครั้งสุดท้ายที่ฉันอยู่ที่ทะเล
มันเหมือนกับทุกๆที่
เต็มไปด้วยพวกผีดิบ
มันก็แค่ที่ๆนึงที่ทำให้เธอต้องดิ้นรน
ไปนอนเถอะ
Charlie?
- เธอมาอยู่นี่ไม่ได้นะ - ไม่
- ลุกขึ้น - ไม่ๆ
ใครบางคนอาจกลับมาหาพวกเขา
- ใครบางคนอาจพยายามตามหาพวกเขาอยู่ - ใครละ?
- ใครกัน? - ใครสักคนไง
ใครก็ตามที่สนคนพวกนี้อยู่ละก็
- ตายไปหมดแล้ว - คุณไม่รู้หรอก
ฟังนะ ฉันไม่ได้พยายามที่จะเสแสร้ง ในเรื่องที่ทำไป
โอเคมั้ย? ฉันรู้ตัวดีว่าไม่ได้ทำ
ฉันรู้ตัวดีว่าตัวเองมันเศษขยะ แต่ฉันก็จะทำมัน
เรื่องของเธอเลยละกัน
มันจะไม่ทำให้เธอรู้สึกดีขึ้นหรอก
ลมมันเริ่มแรงขึ้นแล้ว
Charlie...
Charlie ฟังนะ...
ฉันรู้ว่าเธอพยายามจะทำอะไร
ไม่มีใครจากไปจนพวกเขาจะตายไป
ฉันก็พยายามเชื่อแบบนั้นเหมือนกัน
เพื่อที่จะได้รู้สึกดีขึ้นกับเรื่องที่ฉันทำลงไป แต่ก็ทำไม่ได้
เพราะบางครั้งเมื่อเธอจะจากไป เธอก็หายไปเลย
โอเคมั้ย?
และคนพวกนี้เห็นชัดๆเลยว่าเขาตายไปแล้ว
รูปพวกนี้จะไปเปลี่ยนความจริงไม่ได้หรอกนะ
ทำไมคุณถึงมาสนใจด้วยละ?
ไปชั้นใต้ดิน
มาเร็ว
เราจะติดอยู่ในนี้ใช่มั้ย?
กลับทางเก่าไม่ได้
เราจะทำยังไงดี?
ตรงนั้นไง
ทางออกของเรา
Charlie มาทางนี้
เราต้องรอก่อน
เราจะออกไปได้แน่
ฉันไม่อยากตาย
รู้แล้ว
ฉันไม่อยากที่จะกลายเป็นแบบพวกเขา
ฉันเห็นพ่อแม่หลังจากที่พวกเขาเป็นผีดิบ
ไม่คิดว่ามันจะจริง
และพวกเขาก็ฟื้นขึ้นมา
แบบนั้น
ฉันเสียใจด้วย
ฉันพยายามที่จะจำ ว่าพวกเขาเป็นแบบไหนก่อนหน้านั้น
แต่...
ก็จำไม่ได้
ฉันจำไม่ได้เลย
ฉันหว้งที่จะมีรูปพวกเขาสักใบ
คุณยังเอาปืนติดตัวอยู่มั้ย?
ไม่
ไม่เอา ไม่ได้
ฉันทำไม่ได้
ไม่นะ Alicia ฉัน... ฉันเป็นแบบพวกเขาไม่ได้
ไม่ได้ ฉันไม่อยากเป็นแบบพวกเขา
ฉันทำไม่ได้
แม่คุณ พี่คุณ พวกเขาตายไปแล้ว...
- หยุดพูดนะ - เป็นเพราะฉันเอง
- หยุดสิ - ฉันพรากพวกเขาไปจากคุณเอง
Charlie!
ไม่ ฉันไม่จะไม่ทำแบบนั้น
เราไม่รอดแน่
เราจะต้องออกไปได้ เรากำลังจะออกไปได้แล้ว
- ไม่เลยคุณเองก็รู้ - เรา...
เราไม่รอด! คุณก็รู้! ได้โปรดเถอะทำมันที
ทำเถอะนะ
ฉัน...ฉันรู้ว่าคุณเองก็อยากทำแบบนั้น
ฉันเป็นแบบพวกเขาไม่ได้ ไม่เอา
ฉัน...ฉันทำไม่ลง
ฉันทำไม่ได้
ฉัน...ขอโทษ ฉันทำไม่ได้
ฉัน....ทำไม่ได้แล้ว
ฉัน...
นั่นมันอะไร?
อะไรไม่รู้ตกใส่ประตู
Charlie ดันเร็ว
Alicia ดูสิ
เขาตกลงใส่ประตู
เขาช่วยพวกเราไว้
คุณทำเพื่อฉันหรือตัวคุณเอง?
ฉันทำไปเพื่อใครก็ตามที่อาจจะกลับมา
เจอไอ้นี่ในบ้าน
เก็บไว้เถอะ
แล้ว...
เธอเก่งเรื่องหาของใช่มั้ย?
ใช่
ฉันเห็นแม่ของคุณในตัวคุณนะ
ต่อให้คุณไม่ใช่ก็ตาม
แม่คุณก็อยูในนั้น
ฉันปล่อยให้ Morgan ลุยพายุอยู่คนเดียว
เดินหนีมาจากเขา
เดินหนีมาจากทุกคน
ฉันเก่งเรื่องหาของนะ
หลับตาสิ
ทำไมละ?
ฉันจะพาเธอไปเที่ยวทะเล
ตอนนั้นฉันไม่ได้บอกไป
ว่าทะเลเป็นหนึ่งในที่โปรดของฉันเลย
เธออยู่ในรถ
ที่เปิดหน้าต่างลงมา
สัมผัสได้ถึงอากาศ
ที่นุ่มนวล
และมีกลิ่นทะเล
นั้นแหละเป็นสิ่งที่บอกเธอว่าใกล้ถึงแล้ว
เธอก็ได้ยินเสียงคลื่น
และก็เห็นชายหาด
เธอถอดรองเท้าออก
สอดเท้าเข้าไปในทราย
เธอก็รู้สึกถึงทรายที่อยู่ระหว่างนิ้ว
ระหว่างที่เธอกำลังเดินลงไปในน้ำ
พอเธอลงไปในน้ำแล้ว มันจะเย็นในตอนแรก
แต่นานเข้า นานเข้า...
...เธอก็ไม่อยากที่จะเดินขึ้นมาจากน้ำเลย
เธอจะลอยอยู่ในน้ำ
แล้วมองกลับมาหาคนที่ชายหาด
เธออยู่ที่นั่นรึเปล่า?
ฉันอยู่ในทะเล
มันเป็นสีฟ้าแสนสวย
กำลังมองกลับไปที่ชายฝั่งและ...
และอะไร?
ฉันเห็นพวกเขาแล้ว
แม่กับพ่อ ฉันเห็น...
ฉันเห็นหน้าพวกเขาอีกครั้งแล้ว
Strand?
Luciana?
Luci?
Strand?
Alicia!
- เราต้องตามหาพวกเขา - Charlie...
ไม่ เรา..เราจะต้องตามหาและช่วยพวกเขา
เราไม่รู้ว่าพวกเขายังมีชีวิตอยู่มั้ย
พวกเขาจากไปแล้ว
Charlie...
...อะไรหลายๆอย่างมันไม่ได้ดีขึ้นหรอกนะ
และมันก็ไม่มีทางดีขึ้นด้วย
มันมีแต่จะแย่ลง...
...จนกว่าเราไม่สนแล้วว่า มันจะแย่ลงไปได้ไงอีก
มาเถอะ
Synced and corrected by BLuk Translated By `ThirTeen www.addic7ed.com